İlk olarak routing fonksiyonunun IP iletişimindeki yerini tekrar hatırlamak amacıyla temel bir örneği gözden geçirelim. Bilgisayardaki tarayıcıyı kullanarak bir websitesi açmaya çalışan bir kullanıcı yerel ağdaki bir client ile internet üzerindeki bir server arasındaki iletişime örnek olarak verilebilir.

IP İletişiminde Routing Fonksiyonunun Yeri

Bilgisayarlar bir websitesini açmaya çalıştığında ilk yapılacak olan bu websitesinin web adresine denk gelen IP adresini bulmaktır. Bunun için isimden IP çözen DNS Server’a erişilmesi gerekir. DNS server internet üzerinde olabileceği gibi kendi local ağında ya da intranet ortamında biryerlerde olabilir. Önceden tanımlanan DNS IP adresini kullanarak hedef IP adresini DNS sunucusundan öğrenir. Bilgisayar bu IP adresinin kendi ağında olmadığını anladığında ARP mesajı yollamak yerine (çünkü farklı network’te olduğunu biliyor) mesajı yine tanımlanmış olan default gatewayine yollamaya karar verir. İlk önce (bilmiyorsa) ARP mesajı ile MAC adresini öğrenir. Broadcast ile sorar router cevaplar. Bu işlemler sonunda artık paketi oluşturmaya başlayabilir.

Öncelikle http get mesajını oluşturur. Başlıkların içeriğinde en önemli kısım adreslerdir. Basitçe bakacak olursak, TCP iletişimini kullanacağından layer4 başlığına port numaralarını ekler. Ardından yine hedef ve kaynak IP adresleri ve son olarak yine hedef ve kaynak MAC adreslerini eklenir.

Router’ın en temel fonksiyonlarından biri broadcast’i durdurmaktır. Yollanılan ARP mesajını veya DHCP requestini gerçirmezken unicast trafiğe izin verir. Spesifik bir hedefe giden paketleri geçirir. (Aksi bir konfigürasyon yoksa) bunu yaparken de routing tablosunu kullanır.

Router Interface’lerine IP Adresi Verilmesi

Aşağıdaki gibi bir yapıda üzerinde konfigürasyon olmayan router cihaza konsol bağlantısı ile bağlanalım.

İlk olarak cihazın üzerindeki tüm portların anlık bir özetini görmek amacıyla

enable mode’a girdikten sonra;

show ip interface brief komutunu kullanıyoruz.

Tüm interfacelerin default olarak kapalı olduğunu görüyoruz. Interface’ler switch’lerde direk çalışıken router’da çalışmıyor.

Dikkat edecek olursak enable secret cisco komutu alt modda olmasına rağmen çalıştı. show komutlarında bu şekilde çalışmaz bu yüzden do kullanıyoruz.

  • int fa0/0  interface’i içerisine girip 172.30.100.1  IP adresini ve  255.255.255.0 subnet maskını verelim.

Port amber güç geldi.

ISP’den IP adreslerini öğreniyoruz.

Home environment larımızda bu adresler bize DHCP olarak verilir. ISP’yi arayarak bunu statik tapabiliriz.

Ping atarak bağlantıyı doğrulayalım.

Peki default GW nereye gidecek?

Routing Tablosu

Enable mode’a girdikten sonra aşağıdaki komutu kullanarak routing tablosunu görebiliriz.

Burada subnetleri aldığını görüyoruz. Buradaki hedeflere nasıl erişilebileceğini artık biliyor. Bunun sebebinin onlara direk bağlı olması olduğunu da C ile anlıyoruz. C burada connected anlamına geliyor. FastEthernet0/0‘ya bağlı diğer network ise FastEthernet0/0‘a bağlı.

Router 53.1.1.2‘ye erişmek için bir yol bilmiyor. Bu nedenle erişemez. Routing tablosuna baktığımızda bu path görmüyoruz. Ping atarsak gitmeyecektir. Bunun sebebi router’ın sadece tablosundaki route’ları bilmesi.

Bu 185.13.0.0/28 ve 172.30.0.0/24. Şimdi router’a bu tek route’u göstererek durumu düzelteceğiz. Vereceğimiz route aynı zamanda router için default route olacak.

show ip route dediğimizde;

S* olarak tanımlanmış yeni bir IP route görüyoruz. Burada S static, * ise default route olduğunu gösteriyor. 0.0.0.0 (default olduğunu belirtiyor. Bu adrese 185.12.22.33 yönlendirdik. Bilmediğimiz her şey için bu adrese eriş diyoruz. Burada static-routing yaparak bir default-route tanımlamış olduk.

Şimdi ping dersek başarılı olduğunu görüyoruz.

  • IP iletişiminde routing fonksiyonunun yerini gözden geçirdik.
  • Router Interface’lerine IP adresi verdik.
  • Routing tablosunu gözden geçirdik ve default route tanımladık.

Umarım faydalı olmuştur. Bir sonraki yazıda görüşmek dileğiyle.